Jlepsze rozwiązanie: być odłączone, kiwać nad głową, być drugą osobą, która pojawia się we własnym tempie… albo po prostu milczeć. „
Musisz być silny”.
To zdanie, często stosowane czule, może jednak być brzemieniem. Sugeruje, że istnieje „właściwy” sposób ujawnienia tych chwil, a okazanie reakcji jest oznaką funkcjonariusza.
Preferowane przygotowanie na m.in.: „Masz prawo czuć wszystko, co jest” lub „Płacz jest normalny”.
Co jest lepsze niż rozmowa?
W takich momentach gesty często mów głośnikej niż słowa. Uścisk (jeśli jest mile widziany), szczere spojrzenie, dyskretna konsekwencja może wystąpić o wiele więcej wsparcia niż długa przemowa.
Pełna wersja ciszy nigdy nie jest pustą: to szerokość oferowana drugiej osoby, by móc żyć ze swoim żalem, bez presji.
Do kultury kultury… i człowieczeństwa.
W wielu rodzinach cicha refleksja to także czas spotkań, solidarność i tradycja. Jednak ta bliskość nigdy nie podlega obowiązkowi mówienia. Bycie obecnym nie polega na wyjaśnieniu, naprawianiu czy pocieszaniu za określoną kwotę. Chodzi po prostu o towarzyszenie.
Ważne jest, aby pamiętać, że w pamięci osoby pogrążonej w żałobie na długo pozostają nierozwiązane frazesy, ale postawa, szacunek i szczerość, odczuwała.
Przeczytaj więcej na stronie >>
